Di-a-Ry

Just write it

ปล่อยไก่ August 11, 2010

Filed under: talk — baka91 @ 12:38 am

ความไม่มั่นใจในตัวเองในบางเรื่อง ทำให้ฉันปล่อยไก่ออกมามากมายเลยในวันนี้ ทั้งๆที่จริงๆแล้วกับบางเรืองเราไม่ต้องทำอะไรมากมายขนาดนั้นก็ได้ ไม่ต้องทำเอาใจคนทุกคน  ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจว่า ทำในสิ่งที่ถูกหรือผิดกันแน่ กลายเป็นคนเรื่องมาก คิดมาก ไปเรื่อย ช่างเถอะยังไงฉันก็เป็นฉัน เขาจะไม่ชอบก็เรื่องของเขา ขอแค่เป็นตัวเราเองก็พอแล้ว

เพราะระหว่างเขากับฉัน นึกไม่ออกเรื่องคำว่า อนาคตเลย

ไม่มีคำนั้นเลยสักนิด ถึงแม้ว่าจะหวังบ้างเล็กๆก็ตามที

พอกลับมาก็อยู่บนโลกแห่งความจริงแล้วล่ะ

แล้วเรื่องราวระหว่างเขากับฉันมันก็แค่ฝันไปเท่านั้นเอง

 

Today I miss you. August 7, 2010

Filed under: talk — baka91 @ 11:15 pm

วันนี้ฉันคิดถึงคุณค่ะ ฉันไม่ชอบตัวเองเลยค่ะที่รู้สึกแบบนี้ ฉันไม่อยากให้ตัวเองไปคิดอะไรมากมายกับเรื่องระหว่างเราที่มันแสนจะเปราะบาง แตกหักได้ง่าย ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน แต่ถ้าหากฉันไปขึ้นกับคุณล่ะก็เกิดเรื่องสำหรับฉันแน่ๆค่ะ ฉันอาจจะไม่หยุดแค่เส้นที่เราขีดเอาไว้ แต่มันจะเป็นการก้ามข้ามเส้นเหล่านั้นไป ที่ฉันกลัวคือฉันจะไปผูกมัดกับคุณ ทั้งๆที่ฉันเองที่กลัวการผูกมัดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ที่ผ่านมาฉันไม่ได้ข้ามผ่านเข้าไปใกล้อีกฝ่ายเหมือนที่กำลังจะทำกับคุณ ฉันได้แต่ภาวนาว่า เราจะแค่พบเพียงเพื่อเติมบางสิ่งบางอย่างที่เราต่างต้องการเท่านั้น ฉันต้องคิดเท่านั้น เพราะว่าถ้าผูกพัน ฉันจะทำมันได้อย่างไร

ในขณะที่ฉันคิดถึงคุณ ฉันก็รอคอยการโทรมาของใครบางคน จากที่เคยมั่นใจว่าเขาจะโทร กลายเป็นไม่มั่นใจ และเริ่มกลัวว่า ถ้าเขาไม่โทร มันจะเกิดอะไรขึ้น  ฉันจะทำได้ไหมกับการไม่โทรถามว่าเกิดอะไรขึ้นนะ ถึงได้เงียบหาย และแล้วการรอคอยของฉันก็ได้ผล  มันทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้นเยอะแยะ แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง ฉันก็พบว่าสถานะของฉันได้ถอยห่างออกมาเรื่อยๆ ด้วยที่ว่าฉันจะไม่คิดไปเอง จะไม่คิดแทนอีกฝ่าย ถ้าอีกฝ่ายไม่เอ่ยมันออกมา ฉันก็ไม่อยู่ในสถานะที่จะบอกได้ และจะไม่มีคำถามว่า  ระหว่างเรามันคืออะไร เพราะในหลายๆครั้งคำตอบมันก็บอกอะไรได้กลายๆ ก็อย่างที่ฉันบอก ฉันจะไม่คิดอะไรทั้งนั้น ถึงแม้ว่าเริ่มต้นฉันจะบอกว่าชอบนิสัยอะไรหลายๆอย่างในตัวใครบางคน  สิ่งที่รู้ก็คือ เราสนิทสนมกันมากพอที่จะโทรหากันได้แม้จะไม่ทุกเรื่องก็ตาม ฉันไม่เคยร้องไห้เพราะเขาคนนี้ อย่างมากก็ปวดหัว โมโห ไม่พอใจกับการกระทำของเขาบ้างก็เท่านั้น เพราะว่าเขาเหมือนเด็กซนๆ ที่คอยแต่จะทำให้โมโห และฉันคงกลายเป็นพี่สาวของเขาไปแล้ว  วันนี้ใครบางบอกว่าอาจจะมาเที่ยวหาถึงถิ่น เป็นคนที่ 3 ที่พูด แต่ยังไม่เห็นจะมา บางคนแค่ห้ามก็ไม่มาละ ท้อ ถอดใจ เพราะคาดหวังอะไรบางอย่างเท่านั้นเอง มันสำคัญนักหรือสำหรับสิ่งนั้น ถ้าให้ไปแล้ว บอกได้ไหมว่าจะไม่ผูกพันผูกมัดอะไรต่อกัน จะไม่เรียกร้องอะไรต่อกัน ถ้าทำไม่ได้ อย่าได้แม้แต่จะคิด

ใครพูดกันนะว่า ผู้ชายสามารถยอมรับฟังเรื่องราวความร้ายกาจของผู้หญิงที่เขาชอบ หรือคิดจะจีบได้  สำหรับฉันแล้วมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นทั้งหมด เท่าที่ผ่านมา ขนาดฟังเรื่องราวให้จบ ยังฟังไม่ได้เลย แล้วการยอมรับความจริงกับเรื่องเก่าๆ จะทำได้อย่างนั้นหรือ ฉันไม่ได้บอกว่าผู้ชายทุกคนรับไม่ได้  บ้างอาจจะยอมรับได้ และก็มีบ้างที่ยอมรับไม่ได้เลย แม้บางคนอาจจะมองว่า ฉันดูเหมือนพร้อมจะเป็นแม่ที่ดีของลูก มากกว่าจะเป็นยายแม่มดใจร้ายหักอกผู้ชาย หรือ ผู้หญิงที่อกหักช้ำีัซะอีก  สิ่งที่มองเห็นกับความเป็นจริงมันไม่ได้สวยงามขนาดนั้นหรอกค่ะ ทุกคนล้วนมีที่มา  สิ่งต่างๆหล่อหลอมให้คนเราเข้มแข็งและก็ก้าวเดินต่อไปข้างหน้า  พูดกันเรื่องเก่าๆทีไร พี่ทรูก็ทะเลาะกับฉันทุกทีไป จนเหนื่อยใจเลิกจีบสาวไปละ

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.